| MuuMMiM's profile--JoH@n Lie|3erT--BlogLists |  Tools  Help |
--JoH@n Lie|3erT--May 01 ~*Enchante Paris*~แม้เป็นเวลาไม่ถึงอาทิตย์...แต่ความสงบสุขก็กลับมาเยือนเราอีกครั้ง
ถึงแม้สถานที่นั้นจะร้อนระอุแทบไหม้
ถึงแม้สถานที่นั้นจะหนาวยะเยือกยามฝนพรำ
ถึงแม้สถานที่นั้นจะไม่มีอินเตอร์เน็ตโลกไซเบอร์ให้ติดต่อสื่อสาร
แต่ก็ยังคงความอบอุ่น....ความเงียบสงบ....ความสบายใจ
ความพิเศษของความเป็น "บ้าน" ก็เป็นเช่นนี้เอง
((ไม่เกี่ยวกะชื่อเรื่องเลยแม้แต่น้อย-*-))
กลับบ้านในวันที่ 24 .....หลังจากเผชิญมรสุมที่หนักที่สุดตั้งแต่เกิดมา 18 ปี
ไม่ว่าจะหันกลับไปมองกี่ครั้ง....มันก็ยังเป็นเรื่องยิ่งใหญ่สำหรับเราเสมอ
ตลอดหนึ่งปีแห่งความมุ่งมั่นพยายาม
หนึ่งปีแห่งความเศร้าเสียใจ
และหนึ่งปีที่ทำร้ายจิตใจพร้อมทั้งทำให้เข้มแข็งและน่าจะทำให้ได้คิดอะไรยาวไกลยิ่งขึ้น
แต่กระนั้น....ก็ยังไม่มีครั้งไหนที่มันแย่เท่าวันที่ 23
การเลือกคณะที่แสนจะทรหด.....
ขอโทษค่ะแม่....ที่ทำให้แม่ร้องไห้....
หนูรู้ว่าแม่รู้นะว่าหนูไม่ได้เต็มใจทั้งหมด
หนูรู้ว่าแม่รู้ว่าหนูไม่ได้รักมัน...
แต่แม่ก็ยังฟังแล้วก็ยอมรับการตัดสินใจ...
ถึงแม้มันจะเป็นการตัดสินใจที่ดูเหมือนทำเพื่อพ่อแม่....
แต่มันก็เป็นการตัดสินใจของหนูเอง....ที่คิดไตร่ตรองมาดีที่สุดแล้ว
ขอโทษค่ะพ่อ.....ไม่เคยเห็นพ่อทำหน้าเครียดแล้วก็ดูผิดหวังเท่าวันนั้นเลย
หนูรู้ว่าพ่อเป็นห่วง....ในอนาคตของหนู
หนูรู้ว่าพ่อดีใจขนาดไหนตอนหนูได้ศิริราช...ขอโทษจริงๆค่ะที่ทำให้ไม่ได้จริงๆ
หนูรู้ว่าพ่อผิดหวังแค่ไหนตอนที่หนูบอกว่าจะเลือกใหม่แล้วจะเอานิเทศ
แต่การเลือกของหนูไม่ได้เกิดจากสิ่งเหล่านี้ที่ดูเหมือนจะกดดันหนู
ทุกสิ่งเกิดจากการตัดสินใจของหนูเองค่ะ.....
*ขอบคุณนะคะ*
กลับบ้านได้อ่านหนังสือหลายเล่มอยู่....
ได้อ่านลี้คิมฮวงจนจบ...
และได้อ่าน Enchante Paris มันไม่ได้เขียนแบบนี้หรอก....
มันต้องมีอัคซองอยู่บนตัว e แต่ว่าไม่รู้ว่าพิมตรงไหน???
ถึงมันจะเป็นนิยายรัก...แต่มันไม่ธรรมดาเลยจริงๆ
ไม่ใช่นิยายรักน้ำเน่า...(( เหมือนแรมพิศวาสที่ติดงอมแงม-*- ))
เป็นความรักที่เป็นเรื่องปกติบนโลกใบนี้....
ไม่ใช่ความรักที่จบอย่างแฮปปี้แอนดิ้ง...
เพราะคำว่า "happy ending" อาจกลายเป็นเรื่องผิดศีลธรรมไปก็ได้
ชีวิตคนเราก็เป็นเหมือนกับนิยายรักเรื่องนี้....
ไม่ใช่นิยายรักเรื่องอื่นที่เต็มไปด้วยความเพ้อฝัน....
เราอาจจะไม่ได้สมหวังในทุกสิ่ง....
เราอาจจะต้องเลือกระหว่างความรู้สึกและความผิดชอบชั่วดี
เราอาจจะต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่เราเป็นอยู่และสิ่งที่เรากำลังจะกระทำ
ทุกอย่างไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ...ที่นางเอกพระเอกรักกันยาวนานชั่วนิจนิรันดร์
*มันอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เราหวัง*
ได้อ่าน Foot Note ((ชื่อนี้ล่ะมั้ง??))
เรื่องนี้น่าจะมีคนรู้จักเยอะนะ....เลน่า มาเรีย น่ะ...มีเป็นการ์ตูนด้วยนะ...
เขาเป็นผู้หญิงที่วิเศษจริงๆ....มีความพยายามและมองโลกในแง่ดี...
อนิยามมากๆ....แนะนำให้ไปอ่านกัน.....
เราเป็นคนที่ครบ 32 แต่เขาไม่ใช่......
เลน่าไม่ได้รู้สึกเสียใจหรือว่าโทษเป็นความผิดของใครที่เธอเกิดมาไม่มีแขน และขาสั้นไปข้างหนึ่ง
เธอยังคงใช้ชีวิตอย่างที่คนทุกคนเป็นใช้...
เธอใช้สิ่งที่เธอไม่มีทำให้เธอมีสิ่งที่คนอื่นไม่มี....มันเยี่ยมจริงๆ....
*ความสุขของชีวิตอยู่ที่ใจจริงๆ*
ขอแนะนำอีกเรื่อง....Yellow cabby แท็กซี่นิวยอร์ค....
เขาเป็นคนขับแท็กซี่ธรรมดาที่ใช้ชีวิตกับแท็กซี่คู่ใจในนิวยอร์ค...
ประสบการณ์หลายปีของเขาที่บันทึกไว้ในหนังสือเล่มนี้คือสิ่งที่เขาขายได้
มันสนุกแล้วก็ตลกมาก.....อ่านแล้วได้มุมมองตลกๆเกี่ยวกับสังคมอีกสังคมที่เราไม่มีวันรู้....
....จนกว่าเราจะไปขับแท็กซี่ในนิวยอร์ค....
*ด้านหน้าและด้านหลัง*
(( เริ่มรู้สึกว่าสเปซเราจะกลายเป็นเวบแนะนำหนังสือในเร็ววันนี้ล่ะ -*- ))
*สุดท้ายนี้*
อยากไปเที่ยวจังเลยล่ะ
*สวัสดีค่ะ*
ps วันนี้รู้สึกอยากทำสี -*-
April 22 " 'every WHERE can go' "หลังจากทริปแห่งประวัติศาสตร์....
เพราะเหมือนจะเป็นครั้งแรกในหลายๆปีที่กลุ่มฉิ่งรวมตัวกันได้ครบซะที -*- สถานที่นัดพบ....คอนโด ((ชั้นเอง)) -*-
กิจกรรม...มีไม่มากน่ะ....ก้อไปถ่ายรูป....ร้องเกะ....
ถ่ายรูปนี่ต้องใช้ความพยายามแอ้บแบ้วส่วนตัวมากๆ....
ยิ้มเข้าไป....ยิ้มๆๆๆ.....
ดังนั้น....หลังจากรูปที่ออกมา....ดนัยาโดนยุรับอ่วมร่วม 200 บาท....
แต่ถึงกระนั้น.....ทริปนี้ก้อมีอุปสรรคมากมายก่ายกอง....
หญิงชัมต้องไปตรวจร่างกายตอนเช้าของวันรุ่งขึ้น.....ทำให้.....เวลาคลาดเคลื่อนและ....หลายๆอย่าง...
แต่พวกเราก้อผ่านมันมาได้!!!!~..... ตอนเย็น....นี่สิเยี่ยมที่สุด....
อำนวยความสะดวกเรื่อง "หม้อ"....โดยแม่วาว....
ออกจ่ายตลาด....บิ๊กซีอ่าวะ....ซื้อผักและเนื้อ....และอื่นๆ...
สุกี้มื้อนั้น.....ค่าใช้จ่ายตกละคนละนิดเดียว....แต่อิ่มเอม....
เป็นสุกี้ที่ทำให้..."เมา"....และ...."เพ้อ".......
อ่อ.....สุกี้มีฤทธิ์หลอนประสาท.....
ทุกคนเริ่มพูดกันไม่รู้เรื่อง.....เริ่มมีภาษาที่เพิ่งบัญญัติ.....ไม่รู้เรื่องอย่างแรง...-*-...
หลังจากล้างจานและเก็บโต๊ะพอเป็นพิธี....
ก็ถึงเวลา....ย่ำราตรี!!!!~
เป้าหมายหน้าคือ....สะพานพุทธ....แดนคนจริง!!!!~
แต่สมาชิกขาดไป 2 ....เจ๊มิกับวาว...ขออยู่โยงเพื่อทำเยลลี่แสนอร่อยรอพวกเรากลับมา....
((ป่าวหรอก...พวกมันง่วง-*-))
ไม่ได้มีจุดประสงค์ในการซื้อของช้อปปิ้งแต่อย่างใด.....เดินรับลมเย็น....
บรรยากาศบนสะพาน....โรแมนติกดี....แต่กลัวตกน้ำ -*-.....
เดินทางไปวัดราชบูรณะ....เพื่อตามหา....แม่หมอ!!!~ ((เริ่มรุสึกเหมือนกบนอกกะลา))
เบลล์คือผู้นำ!!!~...ดนัยาก็เป็นผู้ตามที่ดี -*-
อาจารย์เค้าก็ดูเรื่องทั่วไปและทั่วๆไป...กับเรื่องความรัก....((สงสัยเรื่องความรักจะขายได้มากกว่ามั้ง....))
อาจารย์บอกว่า.....
...มีเรื่องไม่ดีอยู่ 4 อย่าง....พ่อกับแม่ไม่ค่อยสบาย (2) ไม่มีลาภลอย และ พี่น้องพึ่งไม่ได้...
...จะร่ำรวยระดับล้าน!!!!~....(( แถมแอบบอกว่าต่อไปอ้วนแน่ๆ...-*- บอกทำม๊ายยยยยย))
...ปลายปีนี้จะไม่ค่อยดีไปจนถึงต้นปีหน้า...แต่ปลายปีจะดีขึ้นเอง....
...((ไม่รุ้ว่าเรื่องอะไร..น่าจะเรื่องความรักมั้ง...จำไม่ได้))
...คู่ครองเนี้ย...((ทำไมใช้คำนี้วะ??))....มี 2 คน....คนแรก ขาวท้วม...คนที่สอง...ดำแดงบาง...
...((ขอร้อง....อย่าพยายามทำให้บิ๊กขาวขึ้น...เรารับไม่ได้ -*-))...
...มีโอกาสจะได้คู่ครองเป็นคนต่างชาติ...((มาอีกแระ....))หรือ พ่อหม้าย ((อันนี้เริ่มเบื่อ...และกลัว-*-))
...ให้ออมชอม...เขาโกรธมาให้อ่อนตอบ...อย่าไปโต้เถียง...ให้ใจเย็น....
...((นี่กุต้องตกเป็นเบี้ยล่างคนอื่นเรอะ????))
...รักครั้งแรกเลิก...รักครั้งที่สองดี....
...((คืองง...เหมือนมี 2 ครั้ง....นี่ชั่วชีวิตนี้กุอบเฉาขนาดมีแฟนอยู่ 2 คนหรอวะ???)) ...ขาว นี่อายุเท่าไหร่ก็ได้...จะนำโชคลาภ
...ดำ นี่ต้องอายุมากกว่าหรือเท่ากับ...จะมีปัญหาเรื่องคำพูด...
...อีสองอันนี้ประหนึ่งก้อปมาทั้งกลุ่ม....เหมือนกันเด๊ะ!!!!~....
...เพราะฉะนั้น....ล็อคเป้าหมายไว้ที่คนขาว!!!!~
...อาจารย์ดูโหงวเฮ้งให้ทุกคน...แต่...ดนัยาไม่ได้ดู...
...แล้วก็มีดูไพ่...ซึ่ง...ไม่ขอเปิดเผย....555++ แบบ...555+...มะอาวอ่ะ////
ps แตงกวาทำผมใหม่....ถ้าใครอยากเห็นให้เอารูปป้าปุ๊ อัญชลี มาดู...ประหนึ่งคู่แฝด
ดังนั้น....เรยเลือกเพลง "มีเธอ" ให้แตงกวาได้ร้องโชว์...
มีรูปนึงที่ไปถ่ายที่สตูฯ....แตงกวาทำท่าดีดกีตาร์....ป้าปุ๊เข้าสิง!!!~
ps2 สำหรับเทอ..แป้ง..."ใครช่วยหิ้วปีกยัยนี่ไปทิ้งไม่แม่น้ำที!!!!~"
เหมือนมีคำสองพยางค์ที่ออกมาจากปากมันตลอดเวลา "พี่เชน"....
ช่วยด้วยยยยยยยยย!!!!~
เมื่อวันเสาร์....ไปจตุจักรกับ....ลุง บิ๊ก ไอตั้มนัด กับน้องบูมที่โผล่มาได้น่าตกใจที่สุด -*-
ก้อเดินได้เรื่อยเปื่อยดี....ดีเทลล์ไปดูในสเปซคุนลุง....
แต่ไอคุนตั้ม....เป็นคนนัด....แต่....มาตอน 6 โมง ((เย็น))....
ไปปาเป้า...เล่น....
เป็นคนแรกในสวนจตุจักร...ที่ปาเป้าไม่โดนซักลูก...
พี่ๆเค้าแทบจะถ่ายรูปแปะประจานหน้าจตุจักร !!!~....
คุนลุงร่ำ..เสียดาย...ไม่ได้ถ่ายคลิป...
*สุดท้ายนี้*
สิ่งใดอยู่ในตู้ มิใช่อยู่ใต้ตั่งเตียง
*สวัสดีค่ะ*
April 15 *never [wanna] say good bye*"แต่ละคนก็มีชีวิตอยุ่ในโลก
ต่างยากยิ่งจะไม่เป็นกระพรวนของผู้อื่น
ท่านเป็นกระพรวนของผู้อื่น ข้าพเจ้าไหนเลยจะมิใช่?
และในตัวคนเขย่ากระพรวน ก็มิแน่ยังมีเชือกเส้นหนึ่ง
ผูกพันธนาการไว้กับมือผู้อื่นด้วย"
ท่องไปในโลกของบู๊ลิ้ม...อะไรๆก็เป็นปรัชญาไปซะหมด
ลี้คิมฮวง ชอลิ้วเฮียง เอี้ยก้วย เล็กเซียวหง
คือ....อ่านแค่ลี้คิมฮวง...แต่ชอบเอี้ยคงที่เป็นพ่อเอี้ยก้วยน่ะ -*-
แต่จิงๆแล้วก็แอบปันใจให้ลี้คิมฮวง....
ลี้ถ้ำฮวย เซี่ยวลี้ถ้ำฮวย เซี่ยวลี้ปวยตอ ลี้ตั้วกอ บลาๆๆ
คนๆเดียว....เรียกได้เป็นล้าน...ถ้าเข้าใจภาษาจีนจะดียิ่ง...
ฤดูชิวเทียน...ยามดอกไม้ใบหญ้าร่วงปลิว
เมื่อนั้น...(อยากใช้มาจะกล่าวบทไป...แต่ว่า..มันไม่เด่นน่ะ)
ลี้คิมฮวง...นิ่ง...
เป็นคนที่เดาไม่ถูกจิงๆ....
เป็นคนที่ไม่ค่อยพูด....แต่พูดทีแล้วเจ็บแปล้บบบบบ...((ปากหมาน่ะ-*-))
อ่านแล้วจับได้สามนิสัยและพฤติกรรมของลี้คิมฮวง
ไม่ซัดมีด...ก้อแดกเหล้า...ไม่ก้อ...ด่าคนอื่น....และห่วงหญิงที่รัก...จบ!!!~
แต่ปรัชญาเยอะมากๆๆๆ...แบบ...จะต้องคิดตลอดเวลาเรยล่ะ..
มิตรภาพที่แน่นแฟ้น...และจอมปลอม
ความรักที่ไม่สมหวัง....และหลอกลวง
ศักดิ์ศรีที่ยอมแม้กระทั่งเสียสละความตาย
อืม...ชอบลี้คิมฮวงน่ะ...
เพราะตอนนี้มีอะไรให้คิดเยอะมากๆๆ...
เหมือนผ่านพ้นมรสุมนั๊กหนักมากทั้งปี ((ไอลุงมันบอก))
แต่...ทำไมครั้งสุดท้ายมันถึงรุนแรงแบบนี้???
ที่เค้าว่า...ฟ้าหลังฝนย่อมสดใส..มันจะเป็นจริงหรือป่าว??
เราแค่....กำลังรอดูน่ะ...
ทางเลือก 2 ทาง...ทางไหนจะสดใส...เราไม่รู้หรอก...
แต่ก็อยากให้มันสดใสทั้งสองทางนะ...หวังว่า...
ก็แค่ทางเลือก...ก็แค่คิด...ทำให้ได้ๆๆๆ....
แค่ต้องการความมั่นใจ....ทำให้ได้ๆๆ...
ทำให้ได้!!!~
ไม่อยากพูดคำว่า ลาก่อน
ไม่อยากให้มันมีคำว่า จบ
ไม่อยากให้มันเลือนลาง....
ไม่อยากให้กลายเป็นแค่ความทรงจำ..
....ยากจิง....
สงกรานต์...ไม่ร้อนเลย...
กาญจน์อากาศเย็น..ถึงหนาวในตอนกลางคืน..
เป็นที่น่าประหลาดใจอย่างยิ่ง...
อากาศไม่ร้อน...สงกรานต์คงไม่สนุก...
แต่ถ้าพี่ไม่กลับ..ก็อาจจะไม่เล่น...
หรืออาจจะไม่เล่นเรยนั่นแหละ....เบื่อ....
สงกรานต์กับการถูกไซโค....
ขอจบด้วยประการฉะนี้...นะคะ
April 10 { (Can I) Walk across that road (?) }จากหน้าที่แล้ว....
ขอแจ้งแถลงไข...ชั้นไม่ได้เป็นเด็กมีปัญหานะ!!!~
แค่ตอนนั้นมันน้อยใจน่ะ...
พอได้คุยกับแม่...อะไรๆมันก็ดีขึ้นน่ะ...
พ่อกับแม่ก็แค่ปล่อยให้เราอยู่กับตัวเองโดยไม่ยุ่งเกี่ยวน่ะ....เค้าตกลงกันไว้..
เรามันโง่เองแหละ....((ช่วงนี้จะมีเมลส์....มันเลยขี้น้อยใจ -*- ))
เรารู้ว่าพ่อกับแม่น่ะ...รักเรามากๆ...เพราะเป็นลูกคนแรกด้วย...
ไม่ใช่ว่า...รักลูกคนสุดท้องมากกว่า...ลูกคนโตเลยกลายเป็นหมาหัวเน่าซะหน่อย...
แล้วเรื่องไอไต๋....มันก็ตกลงกันได้...
จิงๆแล้วเราก็มีความสุขนะ..เวลาที่แม่มาคอนโดน่ะ...
เพราะเหมือนมีแม่เป็นตัวเชื่อมเรากับพ่อด้วยซ้ำ...
เพราะเรากับพ่อไม่ค่อยพูด....จะแสดงอารมณ์อะไรก็ไม่...
เพราะทิฐิกันทั้งคู่...มันก้อไม่ค่อยดีนะ..ทำให้ไม่ค่อยเข้าใจกันเท่าไหร่...
รวมทั้งเรื่องเที่ยว...สรุปว่า...
แม่ขอร้องจิงๆว่า...ปีนี้อย่าเพิ่งไปเที่ยวทะเล....
ครั้งนี้...เราเชื่อแม่นะ...
เรยบอกไปว่า...ไปป่าได้ป่ะ??...ปัญหาอ่อน...
เมื่อคืนมาคิดว่า...ถ้าเราเป็นแม่เรา...
แล้วเรามีลูกที่ร่ำๆจะเที่ยวอยู่นั่นแหละ...
เราคงประสาทแดกน่ะ....
เราคงเป็นห่วงจนคิดแต่เรื่องลูกเราอย่างเดียวนั่นแหละ...
คิดๆดู....พ่อกับแม่ก็ปล่อยเรามากเหมือนกันนั่นแหละ....
(( ถ้ามีลูกนะ..อย่ามีลูกเหมือนตัวเองเรยเหอะ...ชั้นจะเป็นบ้าเอา...
....พูดประหนึ่งว่าจะแต่งงาน....หาแฟนให้ได้ก่อนเถ้อออออ))
ตอนนี้อยู่ที่บ้าน...ก่อนกลับบ้านก็แวะบ้านยายก่อน....
เราก็ยังทำตัวงี่เง่า...โดยการ...
"ยังไม่รู้เลยค่ะ"...แล้วยิ้ม..ดีขึ้นป่ะ??
อะไรๆมันก็อนิจจังนะ....
นิเทศ........ทันตะ
ทันตะ.......นิเทศ
คิดกันไปเถอะ -*-
เมื่อเย็นแตงกวาโทรมาถามว่า..
"มิ้ม...ตกลงแกเลือกทันตะไหน??"
....ชั้นยังไม่รุ้น่ะ ((ว่าจะเลือกทันตะรึป่าว???))...
"ลองเลือกจุฬาฯดิ๊แก....คะแนนแกมันถึงนะ"
....ชั้นไม่ค่อยอยากอยุ่จุฬาฯว่ะ...เบื่อ..
"เราจะเลือกเสี่ยงดวงระหว่างมหิดลกับมช.น่ะ"
....คิดดูดีๆแก..ยังพอมีเวลา...
"แม่เราจะปลูกบ้านที่เชียงใหม่ถ้าเราไปเรียนน่ะ"
....อ่ะ..ดีว่ะ...เผื่อกุไปอยุ่..(อันนี้พูดไม่คิดเท่าไหร่ -*-)
"งั้นแกซื้อเวสป้านะ...เราจะซ้อน"
....ออกนอกเรื่องขึ้นเรื่อยๆ...
"ตกลงแกเลือกมช.ชั้นก้อจะเลือกมช.......บลาๆๆ"
....เอ่อ...เมิงอย่าเอาอนาคตมาผูกที่กูสิ -*- กุยังไม่แน่....นิเทดกุล่ะ???
.....คือไอ้ที่เคยพูดปาวๆก่อนคะแนนออกน่ะว่า...ทันตะมช.ๆๆ..แกอย่าเอาอะไรกับเรามากเรยแตงกวา -*-...
ขอเวลานี้....ให้กับตัวชั้น...
ให้กับอนาคตของชั้น...
ที่ยังขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของชั้น...
ที่ทุกอย่างมันอยู่ที่ความเข้มแข็งของชั้น...
ที่ชั้นยังไม่มั่นใจ....
กลัวไม่ว่าจะเลือกทางไหน...
กลัวว่าทางที่เลือกนั้นมันอาจจะไม่ถูก...
หรือว่า...ไม่มีคำว่าถูกหรือผิด...
หรือว่า...ชั้นจะต้องเข้มแข็งกว่านี้....
...เราจะต้องเข้มแข็งและมั่นใจกว่านี้...
...จะต้องทำให้ได้...
ps การเลือกคณะทำเอากระเพาะเริ่มกำเริบอีกแล้วล่ะ...กินยาเป็นกุรุดเรยว่ะ -*-
April 09 || Stand behind the yellow line ||ช่วงนี้กำลัง entertain ตัวเอง...
ดูหนัง ดูละคร ซื้อหนังสือ....และอีกมากมาย
เพราะกำลังหลีกหนีจากความจริง..((ที่แอบโหดร้าย TT TT ))
ทำไมเราต้องลังเลด้วยนี่???
ปกติป่ะ...เนอะ...
ทำไมตอนนี้มันโน้มเอียงไปทางทันตะล่ะ???
สงสัยด้วยคำถามๆหนึ่ง...
ชอบที่จะชม??..หรือ..
ชอบที่จะทำ??...
เรากำลังตอบตัวเองไม่ได้...
เราไม่เคยทำ...
เพราะชอบที่จะชม...เลยคิดอยากจะทำ...มิใช่หรือ???
เราอยากมีเงิน...
(( เริ่มอยากเป็นคิ้มในที่นี่หมอชิต..."ชั้นซื้อได้ 10 คู่...ชั้นมีความสุข" ))
เงินก็เป็นเรื่องสำคัญ....ทุกคนต้องใช้เงิน....
แต่เงินไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด...ไม่ใช่สิ่งที่ต้องการมากที่สุด...
..........แต่ก็ขาดไม่ได้.....
อืมมมมม......
ทุกคน ((ในบ้าน)) เชียร์ทันตะ ((อย่างไม่ต้องสงสัย))
เพราะไม่สามารถแม้กระทั่งตอบคำถามของตัวเองได้...
จึงไม่สามารถที่จะตอบคำถามที่คนอื่นยิงมา...
ดังนั้น....ดนัยาหนีปัญหาด้วยการบอกว่า..."ตอนนี้ไม่รู้"
แล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แล้วเดินหนีไป -*-
ไปงานหนังสือ..((หรือที่บิ๊กเรียกว่า "บุ๊คแฟร์" เพื่ออะไร???))
เจ๊มิมาหาที่คอนโดหลังจากปฏิบัติภารกิจหนีตาย...
(( เราเครียดแทนเจ๊มิจิงๆ...ทุกปัญหามีทางแก้ไม่ว่าจะยากหรือง่ายนะจ๊ะ ยาหยี))
ไปกินศรีเหลืองและมุ่งหน้าไปหมอชิต....เพื่อเดินทางต่อ...((ฝนตกหนักมาก))
และรอชัมและลุงกัน...ที่กำลังมุ่งหน้ามาจุดหมายเดียวกัน...((นัดกันว่างั้นเหอะ))
ซื้อหนังสืออย่างบ้าละห่ำ....ไม่น่ะ...นี่ซื้ออย่างยั้งคิดสุดๆแล้ว...
หมดไป 1500 ล่ะมั้ง....ไม่เยอะหรอก....ปกติมันเยอะกว่านี้....
(( แต่เปลืองตังว่ะ -*- ))
เจอตั้ม....เหมือนจะบังเอิญ...((ไม่หรอก -*-))
ทุกคนเริ่มคิดว่า...เสียดายตังที่เอาไปเรียนพิเศษ....
เอามาซื้อหนังสือและไปเที่ยวจะมีสาระยิ่งกว่า...
((อันนบนี่ต้องเสียตังซื้อไข่เน่าเพิ่มนะ....เอาไว้ปาหลังเอนท์))
ที่เสียดายที่สุดคือ 4000 กับนีโอฟิสิกส์....เข้าหัวกุมากๆ...
เอาเถอะ...แพนด้าช่วยให้เราได้ฟิสิก 29 เต็ม 30 อย่างไม่น่าเชื่อ...
งั้นเอาเป็นเสียดาย อันนบ กับ ป้าอุ๊ ละกัน....
ตั้มต้องการหนังสืออีโรติก!!!~
แล้วควานหาตอนที่เดินกับเรา 2 คน...คนอื่นจะมองเรายังงัยนี่???
มีหนังสือแม่บ้านวัยเปลี่ยวขายเล่มละ 30 บาทอยู่ด้านหน้าน่ะตั้ม...ไปซื้อซะ...
((ได้ยลหัวชัมเป็นครั้งแรก...อืม...สวยดีๆ..ชอบๆ))
เดินกลับมาอีกทีไอชัมหายตัวไปแล้ว...
สรุป...ได้มา...หลายเล่ม....
สุดท้าย....ฟ้าจรดทราย...ก็อยู่ในกำมือ...
((หนังสือนี่ทำท่าจะซื้อ...พอบอกว่าทีเคมี...เลิก!!!~))
บัตร 500 .....ดีจิง....
พ่อแม่ไม่รุ้ว่าซื้อแล้ว...น่ะสิ...คือปัญหา...
พอวันนี้บอก....พ่อบอกว่า....
เธอเพิ่งไปดูเงินๆๆ...เมื่อวานก้อไปดูหนัง...นี่จะไปดูอีกแล้ว...
เรา....เสียใจ....
เราเคยบอกแล้วว่าจะไปดู....ทำไมกลับลืมกันได้ง่ายๆ...
พ่อกับแม่ไม่เคยจำอะไรได้เลย....
สุดท้ายคือเราผิด....
สุดท้ายคือเราใช้เงินกับเรื่องแบบนี้มากไป....
((ทั้งๆที่เงินๆๆก้อดูฟรี))
อืม....เราไม่ใช่ลูกรัก....ไม่แปลกหรอกที่เค้าจะไม่ให้น่ะ...
(( เอาเถอะ...ยังไงเราก็จะไปอยู่ดีนั่นแหละ ))
สุดท้ายนี้.....
เราจะเลือกมหาลัยที่ต้องไปอยู่หอ....
เราไม่อยากอยู่กับบรรยากาศที่เราเหมือนไม่มีตัวตน...
เพราะเราดื้อใช่มั้ย???
เพราะเราไม่เชื่อฟังหรอ???
เพราะเราไม่เข้าไปอ้อนใช่มั้ย???
ช่างเถอะ...เราไม่เคยทำอะไรดีๆอยู่แล้วล่ะ...ชีวิตนี้
April 07 *บทสรุป*เรามาวิจารณ์คุนกระต่ายกันอีกรอบ....
....เพราะว่าคุนกระต่ายก็อยู่กับแม่เนเน่จังก็นาน...
....ก็ย่อมรู้อะไรหลายๆอย่าง....
....เรื่องบางเรื่อง...คุนกระต่ายเข้าใจ...
....เพราะฉะนั้น...ถ้าคุนกระต่ายเสียใจ...
....ก็ไม่ได้หมายความว่า...คุนกระต่ายจะกระโดดหนีคุนแม่เนเน่ใช่มั้ยล่ะ???
....ถ้าเป็นแบบนั้น...พวกเราก็คงไม่ได้เห็นคุนกระต่ายในชินจังไปตั้งนานแล้วล่ะ....
....แล้วก็อาจจะไม่ได้เห็นคุนกระต่ายของเนเน่จังด้วยซ้ำ...จิงมั้ย???
ดังนั้น....คุนกระต่ายก้อไม่เคยถือโทษอะไรคุนแม่เนเน่จัง....
..........เพราะคุนกระต่ายให้อภัยเสมอ...จิงมั้ย???....
..........และคุนกระต่ายก้อคงยินดีจะเป็นกระสอบทรายให้แม่เนเน่อีกนั่นแหละ....
..........เพราะคุนกระต่ายเข้าใจดี....อืมๆๆ....
_________________________
ขอบ่น....วันนี้น้องเรามันไปสัมพาดปทุมวัน...
แต่มันดั๊นลืมเอกสารทุกอย่างไว้ที่คอนโด....
ต้องเสียเวลานอนอันมีค่าของเราตอนเช้าตรู่ที่ไม่อยากตื่น....
ให้เอาเอกสารไปให้มันโดยด่วน.....
พอกลับมา...จะซื้อบัตรเจนนิเฟอร์ คิ้ม...
แค่ไม่ถึง 2 นาที....บัตร 800 ก็หมด!!!~
ช็อคโลก....อุดส่าห์มีความหวัง....เซ็ง
วันนี้จะไปซื้อบัตรละครถาปัด....
ไม่ได้คิดเรยว่าวันนี้เป็นวันจักรี...
ไปถึง....ประตูจุฬาฯปิด....คณะถาปัดก็..ปิด!!!~
เดินมาทำไม???
ไปเดินอินดี้อินทาวน์....หมดตังอีกแล้ว...
ไม่เปนไร....แรดดี...สีช้อบชอบ...
ไปเดินสวนลุมไนท์...
อยากได้อะไร...จะซื้ออะไร...ก้อไม่ได้ซักอย่าง...
ท่องไว้ๆๆ...กระบี่ๆๆๆ...เที่ยวๆๆ...ใช้ตังๆๆ...ทำงานพิเศษๆๆๆ....
อยากเล่นไอซ์....และจะไป
อยากไปงานหนังสือ....และจไป
ชั้นกำลังมีความสุข
ชั้นกำลังสนุกสนาน
ชั้นกำลังเบื่อ
ชั้นกำลังเศร้า
ชั้นกำลังเหงา
สวัสดี
|
|
|||||||
|
|
